در آزمایشگاه فیزیک:

خازن چیست و کاركرد آن چگونه است؟

خازن ها انرژي الكتريكي را نگهداري مي كنند و به همراه مقاومت ها ، در مدارات تايمينگ استفاده مي شوند . همچنين از خازن ها براي صاف كردن سطح تغييرات ولتاژ مستقيم استفاده مي شود . از خازن ها در مدارات بعنوان فيلتر هم استفاده مي شود . زيرا خازن ها به راحتي سيگنالهاي غير مستقيم AC را عبور مي دهند ولي مانع عبور سيگنالهاي مستقيم DC  مي شوند .

ظرفيت :

ظرفيت معياري براي اندازه گيري توانائي نگهداري انرژي الكتريكي است . ظرفيت زياد بدين معني است كه خازن قادر به نگهداري انرژي الكتريكي بيشتري است . واحد اندازه گيري ظرفيت فاراد است . 1 فاراد واحد بزرگي است و مشخص كننده ظرفيت بالا مي باشد . بنابراين استفاده  از واحدهاي كوچكتر نيز در خازنها مرسوم است . ميكروفاراد µF  ، نانوفاراد nF  و پيكوفاراد pF  واحدهاي كوچكتر فاراد هستند .

µ means 10-6 (millionth), so 1000000µF = 1F

n means 10-9 (thousand-millionth), so 1000nF = 1µF

p means 10-12 (million-millionth), so 1000pF = 1nF

انواع مختلفي از خازن ها وجود دارند كه ميتوان از دو نوع اصلي آنها ، با پلاريته ( قطب دار ) و بدون پلاريته ( بدون قطب ) نام برد .

خازنهاي قطب دار :

الف - خازن هاي الكتروليت

در خازنهاي الكتروليت قطب مثبت و منفي بر روي بدنه آنها مشخص شده و بر اساس قطب ها در مدارات مورد استفاده قرار مي گيرند . دو نوع طراحي براي شكل اين خازن ها وجود دارد . يكي شكل اَكسيل كه در اين نوع پايه هاي يكي در طرف راست و ديگري در طرف چپ قرار دارد و ديگري راديال كه در اين نوع هر دو پايه خازن در يك طرف آن قرار دارد . در شكل نمونه اي از خازن اكسيل و راديال نشان داده شده است .

در خازن هاي الكتروليت ظرفيت آنها بصورت يك عدد بر روي بدنه شان نوشته شده است . همچنين ولتاژ تحمل خازن ها نيز بر روي بدنه آنها نوشته شده و هنگام انتخاب يك خازن بايد اين ولتاژ مد نظر قرار گيرد . اين خازن ها آسيبي نمي بينند مگر اينكه با هويه داغ شوند .

ب - خازن هاي تانتاليوم

خازن هاي تانتاليم هم از نوع قطب دار هستند و مانند خازنهاي الكتروليت معمولاً ولتاژ كمي دارند . اين خازن ها معمولاً در سايز هاي كوچك و البته گران تهيه مي شوند و بنابراين يك ظرفيت بالا را  در سايزي كوچك را ارائه مي دهند .

در خازنهاي تانتاليوم جديد ، ولتاژ و ظرفيت بر روي بدنه آنها نوشته شده ولي در انواع قديمي از يك نوار رنگي استفاده مي شود كه مثلا دو خط دارد ( براي دو رقم ) و يك نقطه رنگي براي تعداد صفرها وجود دارد كه ظرفيت بر حست ميكروفاراد را مشخص مي كنند . براي دو رقم اول كدهاي استاندارد رنگي استفاده مي شود ولي براي تعداد صفرها و محل رنگي ، رنگ خاكستري به معني × 0.01  و رنگ سفيد به معني × 0.1  است . نوار رنگي سوم نزديك به انتها ، ولتاژ را مشخص مي كند بطوري كه  اگر اين خط زرد باشد 3/6 ولت ، مشكي 10 ولت ، سبز 16 ولت ، آبي 20 ولت ، خاكستري 25 ولت و سفيد 30 ولت را نشان مي دهد .

براي مثال رنگهاي آبي - خاكستري و نقطه سياه به معني 68 ميكروفاراد است .

آبي - خاكستري و نقطه سفيد  به معني 8/6 ميكروفاراد است .

خازنهاي بدون قطب :

خازن هاي بدون قطب معمولا خازنهاي با ظرفيت كم هستند و ميتوان آنها را از هر طرف در مدارات مورد استفاده قرار داد . اين خازنها در برابر گرما تحمل بيشتري دارند و در ولتاژهاي بالاتر مثلا 50 ولت ، 250 ولت و ... عرضه مي شوند .

پيدا كردن ظرفيت اين خازنها كمي مشكل است چون انواع زيادي از اين نوع خازنها وجود دارد و سيستم هاي كد گذاري مختلفي براي آنها وجود دارد . در بسياري از خازن ها با ظرفيت كم ، ظرفيت بر روي خازن نوشته شده ولي هيچ واحد يا مضربي براي آن چاپ نشده و براي دانستن واحد بايد به دانش خودتان رجوع كنيد . براي مثال بر 1/0  به معني 0.1µF يا 100 نانوفاراد است . گاهي اوقات بر روي اين خازنها چنين نوشته مي شود  ( 4n7  ) به معني 7/4 نانوفاراد . در خازن هاي كوچك چنانچه نوشتن بر روي آنها مشكل باشد از شماره هاي كد دار بر روي خازن ها استفاده مي شود . در اين موارد عدد اول و دوم را نوشته و سپس به تعداد عدد سوم در مقابل آن صفر قرار دهيد تا ظرفيت بر حسب پيكوفاراد بدست ايد . بطور مثال اگر بر روي خازني عدد  102 چاپ شده باشد ، ظرفيت برابر خواهد بود با 1000 پيكوفاراد يا 1 نانوفاراد .

کد رنگی خازن ها : در خازن هاي پليستر براي سالهاي زيادي از كدهاي رنگي بر روي بدنه آنها استفاده مي شد . در اين كد ها سه رنگ اول ظرفيت را نشان مي دهند و رنگ چهارم تولرانس ا نشان مي دهد .
براي مثال قهوه اي - مشكي - نارنجي به معني 10000 پيكوفاراد يا 10 نانوفاراد است .
خازن هاي پليستر امروزه به وفور در مدارات الكترونيك مورد استفاده قرار مي گيرند . اين خازنها در برابر حرارت زياد معيوب مي شوند و بنابراين هنگام لحيم كاري بايد به اين نكته تو جه داشت

در آزمایشگاه شیمی:

 کار با فرمالدئيد 

 فرمالدئيد تركيبي است كه به دو شكل محلول (Formaldehyde (37%)+10% Methanol) و جامد وجود دارد. این ماده سمي ، خورنده و شديداً محرك  است.
- امكان ايجاد بيماريهاي تنفسي(به شكل سرفه، سوزش مجاري تنفسي، تنفس سطحي و خفگي) و چشمي و همچنين سوختگي پوستي در اثر تماس با آن وجود دارد.
- فرمالدئيد تركيبي سرطان زا است و احتمال ايجاد حساسيت هاي تنفسي و پوستي وجود دارد.
- اين تركيب ،اشتعال زا بوده و خطر احتراق آن وجود دارد.
- رعايت كنترل هاي آزمايشگاهي، خطر كاركردن با اين ماده را كاهش مي دهد.


روشهاي پيشگيري از خطر :1- موقع كاركردن با فرمالدئيد از تجهيزات محافظت شخصي، عينك محافظ، لباس كار، ماسك مخصوص بخار، دستكش و كفش مناسب استفاده كنيد.
2- در صورتي كه با محلول فرمالدئيد كار مي كنيد حتماً از هود بخار استفاده كنيد.
3- در صورتي كه امكان ترشح و پاشيدن به صورت وجود دارد از ماسك مخصوص محافظ صورت استفاده كنيد.
4- اگر استنشاق اتفاقي آن رخ داد فرد را به هواي آزاد منتقل كرده و در صورت لزوم به پزشك مراجعه کنیدد.
5- در صورت بلع اتفاقي آن، شخص را وادار به استفراغ نكنيد بلکه بلافاصله به پزشك مراجعه کنید.
6- در صورت تماس فرمالدئيد با پوست، شستشو با آب معمولي به مدت 15 دقيقه و خارج كردن البسة آلوده و شستشوي آنها قبل از استفاده مجدد توصیه میشود. در صورت لزوم به پزشك مراجعه کنید.
7- در صورت ترشح يا تماس با چشم، خارج كردن لنزهاي تماسي (در صورتي كه در چشم شخص لنز تماسي باشد)، شستشو با آب معمولي به مدت 15 دقيقه و معاينه توسط پزشك.
8- حتي المقدور از حالتهايي كه باعث تشديد خطر مي شود، مانند تكرار مصرف و مصرف طولاني مدت به شكل اسپري كردن جلوگيري كنيد.
9- فرمالدئيد را در ظروف دهانه تنگ نگهداري کنید،بطوریکه درب آن كاملاً بسته باشد و اصلاً به خارج نشت نداشته باشد.
10- فرمالدئيد را در ظروف خشك و دور از گرما و جرقه و شعله (دماي كمتر از 20 درجه) و در مكاني كه هواي آن به راحتي تهويه مي شود نگهداري كنيد.
11- ظروف حاوي فرمالدئيد را در مكاني نگهداري كنيد كه احتمال سقوط و ريختن نباشد.
12- در صورتي كه محلول فرمالدئيد ريخت، آنرا بوسيله يك جسم جاذب، ماند كاغذ خشك يا ماسه نرم جمع آوري كنيد.
13- از دست زدن به فرمالدئيد ريخته شده بدون دستشكش اجتناب كنيد.
14- از ورود فرمالين به مجاري فاضلاب و فضاهاي دربسته خودداري كنيد و در صورت لزوم جلو مسير محلول را به طريقي مسدود كنيد.
15- هرگز به فرمالدئيد جامد آب اضافه نكنيد مگر با رعايت اقدامات ايمني : مكاني كه هوا كاملاً تهويه مي شود(زير هود)و تجهيزات ايمني لازم براي دستگاه تنفسي در اختيار باشد.
16- براي مواقع ضروري بايد دوش شستشوي چشم و صورت در آزمايشگاه موجود باشد.
17- شستشوي دست و بازو و صورت قبل از خوردن، آشاميدن، سيگار كشيدن و قبل از خروج از آزمايشگاه انجام شود.
18- فرمالدئيد را از مواد اكسيدكننده، فلزات، اسيدها و بازها دور نگه داريد.
19- این تركيب قابل اشتعال است بنابراين
 اگر حجم آتش كم باشد : از كپسولهاي حاوي پودر استفاده شود.
 اگر حجم آتش زياد باشد : از آب به شكل اسپري كردن يا از كف و مه آتش نشاني استفاده شود.

 

در آزمایشگاه زیست شناسی:

 کار با اشعه ماورای بنفش

 اشعه ماورا بنفش يك پرتو الكترومغناطيسي است كه در محدودة طول موج هاي پائين تر از 400 نانومتر واقع مي شود.
- اشعه ماوراء بنفش در آزمايشگاههاي زيست شناختي به منظورهاي مختلف استفاده مي شود (بررسي و كنترل نوارهاي موجود در ژل اكتروفورز، بعنوان ميكروب كش در هودهاي ايمني زيستي)استفاده از UV در روشهاي روماتوگرافي لايه نازك TLC بمنظور بررسي محل لكه ها با استفاده از خاصيت فلورسانس صفحات.
 قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) بدون استفاده از محافظ متناسب و به مدت طولاني مي تواند عوارض احتمالي زير را ايجاد كند.
۱- صدمات چشمي شامل : التهاب قرنيه (كراتيت) – آب مرواريد (كاتاراكت) – سوزش شبكيه و ناخنك
۲- صدمات پوستي : اشعه ماوراء بنفش (UVA) كه بالاترين طول موج محدوده UV را دارد. بيشترين نفوذ را در پوست داشته و سبب چروكيدگي و پيري زودرس پوست شود.
۳ - سرطان پوست : ممكن است با تحريك مولكولهاي DNA سبب ايجاد سرطان پوست شود.
۴ - قرمزي – تحريك پوست، سوزش و خارش پوست از ديگر عوارض احتمالي تماس با اشعه UV است.
روشهاي پيشگيري از خطر :

1- استفاده از عينك محافظ UV هنگام بررسي ژلهاي الكتروفورز 
2- استفاده از سپرهاي ايمني محافظ صورت در هنگام كار با UV
3- استفاده از دستكش محافظ و پيراهن آستين بلند
4- استفاده از پيش بند محافظ در صورت لزوم
5- بسته بودن دريچه جلويي هودهاي بيولوژيك، زماني كه اشعه UV آن روشن است.
6- نصب برچسب خطر در مورد مكانهايي كه براي ورود به آن مكان استفاده از تجهيزات ايمني در برابر UV لازم است.
7- روشن كردن تهويه در مكانهايي كه مدتي اشعه UV در آن قسمت تابيده شده است.
8- در صورتيكه چشم يا پوست توسط UV آسيب ديده باشد، فرد مزبور توسط پزشك معاينه شود.